Foto van het Jaar 2009

Romige bloemkoolwolken boven zanderige stuifduinen

De stilte. De leegte. En het reliëf in het landschap onder romige bloemkoolwolken. Het is wat Anke ten Brinke onder het ultieme wandelen verstaat. Ze wint de verkiezing Foto van het Jaar 2009 van ‘te voet’, de wandelkrant van Nederland. Anke sleept de hoofdprijs, een Pentax-spiegelreflexcamera met twee objectieven in de wacht. In totaal waren tien foto’s genomineerd.

Anke ten Brinke (46, coördinator opleiding informatiedienstverlening op een ROC) maakte de winnende foto tijdens een van de wandelvakanties met haar vriend Wim Hobers (64) dit keer door Drenthe. ‘Een ongelooflijk mooie vakantie. We liepen het Drenthepad met volle bepakking, 217 kilometer in 19 dagen. Hier op het Aeckeringerzand bij Appelscha zag ik dit prachtige landschap met die dikke wolken. Het was prachtig weer en ik dacht: dit is nou de oer-Hollandse natuur.’ Vriend Wim liep een eindje verderop. ‘In de foto zie je dat goed, het weidse landschap met die ene man en die ene boom. Toen ik de foto had gemaakt, dacht ik meteen: dit is goed.’

De jury verkoos de winnende foto vanwege het spannende spel van licht en schaduw en het reliëf in het landschap dat door lijkt te lopen in de wolkenlucht. De wandelaar in verticale lijn met de boom versterkt de leegte nog eens in het landschap. De frisse blauwwitte wolkenlucht steekt mooi af tegen de droge zandkleuren in het landschap.

Volgens Anke is het Drenthepad ‘een van de mooiste paden in Nederland’. En ze is inmiddels in staat om te oordelen, want zowel Anke als vriend Wim wandelen beiden enorm vaak. En altijd samen. In Nederland lopen ze de law-paden in de weekenden. De wandelvakanties (‘we gaan alleen maar wandelen op vakantie’) gaan naar Frankrijk, Ierland, Schotland, Corsica, de Pyreneeën, over de Sierre Nevada of Noorwegen.  Het liefst in de bergen. Anke: ‘Bij wandelen wordt alles gereduceerd naar waar het om gaat’, vindt Anke. ‘De rust, de uitzichten, je hebt niets nodig.  Als ik op zo’n berg sta kan ik volschieten van de schoonheid van het uitzicht.’ Bovendien gaat fietsen te snel. ‘Dan vind ik geen klavertjes vier.’  ‘En we ontmoeten veel bijzondere mensen’, zegt Wim.

Ze lopen in hetzelfde tempo, maar het is Wim die vaak vanzelf uitloopt. Dat komt omdat Anke stopt om te kijken, te wachten. Wim: ‘Zij is de fotograaf. En een goeie. Soms ben ik haar onderweg even kwijt. Dan ligt ze ergens op haar knieën een foto te maken en na een tijdje zie ik haar weer omhoog komen.’

Ze maakte de winnende foto met ‘een simpele digitale compactcamera die aan m’n rugzak hangt, zodat ik ‘m snel kan pakken’. Maar ze stond op het punt om over te stappen naar de digitale spiegelreflexcamera om ook mensen te portretteren. ‘Ik heb expres nog even gewacht in de hoop dat ik de prijs zou winnen.’

De fotoverkiezing in ‘te voet’ met als hoofdprijs de digitale spiegelreflexcamera wordt komend jaar voortgezet. De Foto van het Jaar 2011 wordt gekozen uit de genomineerde Foto’s van de Maand. De Foto van de Maand wordt gepubliceerd in de wandelkrant en op www.wandelkrant.nl en wordt bovendien beloond met een Tatonka Single Pack.